Konkurs "Pierwsza Liga Grundviga" rozstrzygnięty

Podczas Jubileuszu 10-lecia GRUNDTVIGA, Program “Uczenie się przez całe życie”, zostały ogłoszone wyniki zorganizowanego z tej okazji konkursu. Nieprzewidywane, wręcz nieprawdopodobne zwycięstwo naszego Związku w tym konkursie, w kategorii na najlepszą organizację pokazuje, że warto jest zaangażować się całym sercem w realizację marzeń i planów, świadczy że wszystko jest możliwe! 

Dokonaliśmy rzeczy ważnej, zaktywizowaliśmy środowisko III Wieku oraz rozwinęliśmy ich zainteresowania i pobudziliśmy ambicje. Oznacza to, że działania nasze były zgodne z koncepcją jej twórcy z przed ponad 200 lat. 

Kto to był Mikołaj Fryderyk Seweryn Grundtvig (1783 – 1882)? 
To duński duchowny, filozof, pedagog, poeta i pisarz, propagujący wartości humanistyczne w edukacji, autor idei uniwersytetu ludowego oraz pomysłu na "uczenie się przez całe życie". 

Działania Programu GRUNDTVIG dotyczą sfery szeroko rozumianej niezawodowej edukacji dorosłych na poziomie europejskim, we współpracy z 27 krajami unijnymi oraz Chorwacją, Islandią, Lichtensztainem, Norwegią, Szwajcarią i Turcją. 
Główne cele programu to: pomoc w zapewnieniu osobom dorosłym ścieżek poprawy ich wiedzy i kompetencji i realizacja potrzeb edukacyjno-aktywizujących, związanych ze starzeniem się europejskich społeczeństw.

Jubileuszowy Konkurs na wyłonienie "Pierwszej Ligi Grundtviga" był skierowany do:
Kat.1 - organizacji działających w obszarze edukacji dorosłych,
Kat.2 - pracowników podejmujących działania na tym obszarze,
Kat.3 - słuchaczy korzystających z programu Grundtvig 

Celem konkursu było wyłonienie po trech laureatów z każdej kategorii, którzy wykażą wpływ realizowanego programu Grundtvig na jego beneficjentów.
Polski Związek Esperantystów startował do konkursu w kategorii organizacji i otrzymał drugą nagrodę!

Kilka słów o naszym nagrodzonym Projekcie Partnerskim PL+ DE + SK, którego jesteśmy koordynatorem:
Projekt jest skierowany do generacji 55+ , osób w większości odsuniętych od zawodowej aktywności z powodu długiego bezrobocia, przymusowej wczesnej emerytury, braku szans rozwoju w regionach słabo uprzemysłowionych, wąskiej oferty edukacyjnej. 
Część tej społeczności znalazła szanse edukacji na Uniwersytetach Trzeciego Wieku, inni w działalności domów kultury. Należy jednak pamiętać, że ta grupa społeczna jest także defaworyzowana z powodu braku znajomości języków obcych, ponieważ całe pokolenie było zmuszone do nauki wyłącznie języka rosyjskiego. Obecnie fakt ten uniemożliwia starszym osobom z "postsocjalistycznych" krajów nawiązanie kontaktów z europejskimi sąsiadami.

Jedynym językiem, możliwym do nauczenia się po 50-tce - jest język międzynarodowy Esperanto. My to wiemy, bo prowadzimy od lat kursy dla UTW w kraju. Dzięki jego logice, bezwyjątkowym regułom, wystarczą dwa kursy po 60 godzin, aby umożliwić uczestnikom międzynarodowe porozumiewanie się. Ponadto – inne języki służą tylko do komunikacji, a Esperanto niesie ważne humanistyczne idee: jest narzędziem do poznawania innych ludzi, kultur, zawiązuje przyjaźnie. 
Zorganizowaliśmy kursy językowe, a potem 3 seminaria – każde w innym kraju. Po ostatnim seminarium w Pieszczanach na Słowacji, uczestnicy projektu przystąpili do egzaminów europejskich, uzyskując poziomy od B1 ( trzeci) do C1 (piąty) w skali europejskiej dla języków narodowych. Nadal się kształcimy. 

Naszym zadaniem jest przygotować sztab nowych nauczycieli (głównie wolontariuszy) do nauczania języka na UTW i w Klubach, w celu "otwarcia świata dla ludzi 55 +" w krajach partnerów projektu: w Polsce, na Słowacji i w Niemczech.

Ale drugie miejsce dla Polskiego Związku Esperantystów w kategorii organizacji, to nie jest jedyny sukces w tym konkursie – nasza koleżanka Małgosia Komarnicka, która startowała do konkursu jako Asystentka Grundtviga, została nazwana – uwaga – najlepszym pracownikiem 10-lecia tego programu! Tak określił zdobycie przez nią pierwszego miejsca w kategorii "pracownik" p. Michał Olszański, komentator podczas jubileuszowej uroczystości.

Nagrodzono ją dzięki relacji z 10 –miesięcznej asystentury w Esperanckim Międzynarodowym Centrum Kultury w Herzbergu, a ona sama jest sekretarzem Międzynarodowego Zrzeszenia Nauczycieli Esperantystów.

Już podczas spotkania jubileuszowego w Warszawie, podchodziły do nas osoby zainteresowane nauką esperanta. Była i jest to reklama dla naszego języka i idei esperantyzmu. Zdarzyło się to po raz pierwszy, że aż dwie główne nagrody otrzymali esperantyści. Asystentura Małgosi ma służyć jako przykład "dobrej praktyki" i już jako raport znajduje się na stronach Narodowej Agencji GRUNDTVIG. Teraz czekamy na wydanie książkowe europejskich "dobrych praktyk", gdzie jej sprawozdanie opisowe będzie rozpowszechnione w Europie.

Taki sukces jest aż trudny do uwierzenia! 
Wielka radość, satysfakcja, duma – stały się naszym udziałem. Cieszcie się razem z nami!